για το δώρο μια που όλοι αυτό περιμένουμε για να καλύψουμε κάποιεs υποχρεώσειs μαs...
Αντιστοιχεί στη περίοδο από 1 Ιανουαρίου έως 30 Απριλίου κάθε έτους.Είναι μισός μισθός για τον μισθωτό και 15 ημερομίσθια για τον ημερομίσθιο. Εργαζόμενοι που απασχολήθηκαν για διάστημα μικρότερο από τις 1/01 έως 30/04, δικαιούνται αναλογία δώρου που είναι το 1/30 του μισθού (για τον μισθωτό) ή 1 ημερομίσθιο (για τον ημερομίσθιο) για κάθε ημερολογιακό 8ήμερο.
Κάτω η προδοτική συμφωνία ΓΣΕΕ – ΣΕΒ
ΟΧΙ στο ξεπούλημα και τον υποταγμένο συνδικαλισμό.
Οι αγώνες στα χέρια των εργαζομένων
Οι αγώνες στα χέρια των εργαζομένων
H oμάδα εργαζομένων στο εμπόριο "το ρεπό" συμμετέχει στην πρωτοβουλία εργατικών σωματείων, εργατικών σχημάτων, συλλογικοτήτων και καλεί τουs εργαζόμενουs στο εμπόριο να συμμετέχουν στην συγκέντρωση διαμαρτυρίαs ενάντια στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία τηs ΓΣΕΕ και στην πορεία στον ΣΕΒ
Δεν υπογράφουμε την αντεργατική συμφωνία ΓΣΕΕ – ΣΕΒ – ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ
(λάβαμε με email την παρακάτω ανακοίνωση των συναδέλφων από το χώρο του βιβλίου ...)
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ – ΧΑΡΤΟΥ, ΑΤΤΙΚΗΣ
Λόντου 6 (β΄ όροφος) Εξάρχεια, ΤΗΛΕΦ.: 210-3820537, e-mail: sylyp_vivliou@yahoo.gr
Με μια άθλια συμπαιγνία της ΓΣΕΕ, του ΣΕΒ και της κυβέρνησης, υπογράφτηκε αιφνιδιαστικά την Τετάρτη 26/3 η νέα διετής (2008-2009) Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας(ΕΓΣΣΕ). Η Σύμβαση αυτή καταδικάζει τους εργαζόμενους να επιβιώσουν με «αύξηση» που αντιστοιχεί -σε ό,τι αφορά τον βασικό μισθό- 0,98 ευρώ την ημέρα για το 2008 και μόλις 0,87 ευρώ για το 2009!
Και θριαμβολογούν...!
Το επαίσχυντο αυτό αποτέλεσμα σε βάρος των εργαζομένων έκανε τον πρόεδρο του ΣΕΒ να μιλήσει για «ένα σύγχρονο σύμφωνο εργασιακής ειρήνης». Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ υπερθεμάτισε, «οι διαπραγματεύσεις είχαν αίσιο τέλος» είπε. «Επιτεύχθει ένα σημαντικό αποτέλεσμα»! Ο γ.γ. της ΓΣΕΕ δήλωσε «είναι το μάξιμουμ των εφικτών επιδιώξεών μας, αφού κινούνται μέσα στους στόχους μας για τη σύγκλιση με τους μέσους ευρωπαϊκούς μισθούς»!
Πιο συγκεκριμένα τα ψίχουλα που εξασφάλισαν είναι τα εξής:
Από 1/1/2008 το κατώτερο μεροκάματο γίνεται 30,40 ευρώ μικτά, από 29,39 που ήταν στις 31/12/2007, δηλαδή αύξηση 3,45%. Ο μισθός διαμορφώνεται σε 681 ευρώ μικτά από 657,89 το προηγούμενο έτος. Αν αφαιρεθούν οι κρατήσεις, ο μισθός ανέρχεται σε 572 ευρώ.
Από 1/9/2008 το κατώτερο μεροκάματο διαμορφώνεται σε 31,32 ευρώ και ο μισθός σε 701 ευρώ.
Η επόμενη αύξηση δίνεται την 1/5/2009 και το κατώτερο μεροκάματο θα ανέλθει στα 33,04 ευρώ και ο μισθός θα διαμορφωθεί σε 740 ευρώ (πάντα μικτά).
Αυτές τις ισχνές αυξήσεις η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ επιχειρεί να τις εμφανίσει ως επιτυχία και κάνει λόγο για αθροιστική συνολική αύξηση 12,42%. Μπορεί κανείς να ζήσει με αυτά τα άθλια μεροκάματα και με αυτούς τους μισθούς της ξεφτίλας που υπέγραψαν;
Η αλήθεια είναι ότι η μέση αύξηση για όλο το 2008 είναι μόλις 4,48% και για το 2009 3,71%. Την ίδια ώρα ο επίσημος πληθωρισμός τρέχει πάνω από 4,5% και το εργατικό εισόδημα δέχεται αλλεπάλληλα χτυπήματα, από την πολιτική της κυβέρνησης και της Ε.Ε. (παρατεταμένη λιτότητα, ακρίβεια, αύξηση φόρων, αυξήσεις στα τιμολόγια των υπό ιδιωτικοποίηση ΔΕΚΟ, αφαίμαξη από τις τράπεζες).
Ταυτόχρονα η υπογραφή μιας τέτοια ΕΓΣΣΕ, βάζει επιπλέον εμπόδια στους διεκδικητικούς αγώνες των εργαζομένων για την υπογραφή των κλαδικών και επιχειρησιακών Συλλογικών Συμβάσεων.
Να γιατί όλα τα παραπάνω επιτρέπουν στον πρόεδρο του ΣΕΒ, όχι μόνο να εκθειάζει τη συμφωνία, αλλά και κυνικά να δηλώνει, πως και με τα άλλα που συνομολόγησαν «προσδίδουν πιο ανθρώπινο πρόσωπο στην αγορά εργασίας». Επιπλέον, ο πρόεδρος του ΣΕΒ έδωσε ιδιαίτερο βάρος στη συμφωνία με τη ΓΣΕΕ που προβλέπει τη θεσμοθέτηση «ενός μόνιμου Βήματος Διαλόγου και Συνεργασίας των δυνάμεων της εργασίας». Ένα βήμα μόνιμου «διαλόγου» όπου θα τεθούν ζητήματα για τις εργασιακές σχέσεις, τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, την απελευθέρωση των απολύσεων κλπ.
Η υπογραφή της νέας ΕΓΣΣΕ είναι ένα γεγονός με πολύ σημαντικό πολιτικό συμβολισμό. Αποτελεί πρόκληση για τα αισθήματα των εργαζομένων. Πριν ακόμη ψηφιστεί το ασφαλιστικό τερατούργημα και ενώ βρίσκονται σε εξέλιξη απεργιακοί αγώνες, η ΓΣΕΕ υπέγραψε τη σύμβαση της ντροπής.
Αποδεικνύεται ότι, οι ηγεσίες της ΓΣΕΕ με τις θέσεις και την πρακτική τους, συμβάλλουν αποφασιστικά στην «νομιμοποίηση» και το «πέρασμα» βασικών θέσεων της κυβέρνησης και της εργοδοσίας.
Τι άλλο από αβαντάρισμα των εργοδοτικών συμφερόντων και της κυβερνητικής πολιτικής ήταν η ταχτική των ΓΣΣΕ - ΑΔΕΔΥ απέναντι στην αντι-ασφαλιστική μεταρρύθμιση;
- Αντί ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ να καλέσουν σε αποφασιστικό αγώνα για απόκρουση της αντι-ασφαλιστικής επιδρομής και για βελτίωση της θέσης της εργατικής τάξης, μας καλούσαν να κάνουμε λάβαρο του αγώνα μας το νόμο Ρέππα, το νόμο δηλαδή που προετοίμασε το έδαφος για το αντι-ασφαλιστικό έκτρωμα των Καραμανλή – Πετραλιά;
- Αντί να αξιοποιήσουν την οργή και τη θέληση των εργαζομένων, όπως αυτή εκφράστηκε με τις μεγάλες απεργίες στις 12/12/07 και 13/2/08, αντί να ασκήσουν κάθε δυνατή πίεση όλους αυτούς τους μήνες που το νομοσχέδιο «πλανιόταν» πάνω από τα κεφάλια μας, αυτοί έψαχναν τρόπο για να ανοίξει η πόρτα του «διαλόγου» με την κυβέρνηση. Δηλαδή να βάλουν πλάτη για το πέρασμα μιας πιο «ήπιας» εκδοχής των αντι-ασφαλιστικών μέτρων.
- Αντί να πάρουν πρωτοβουλίες για να συντονιστούν και να επεκταθούν οι απεργίες που γίνονταν σε ΔΕΗ, ΟΤΑ, Τράπεζες, Λιμάνια, αντί να βοηθήσουν για να ξεπεραστούν ο κατακερματισμός (κάθε κλάδος μόνος του) και οι συντεχνιακές λογικές («να εξαιρεθεί το δικό μας Ταμείο»), αυτοί κήρυξαν την πρόωρη λήξη του αγώνα αρκούμενοι σε μια 3ωρη στάση εργασίας (12/3) και στην 24ωρη απεργία στις 19 Μάρτη.
- Αντί να κηρύξουν και νέα ΑΠΕΡΓΙΑ μετά την επιτυχή απεργία και τα συλλαλητήρια στις 19/3, αυτοί κάλεσαν τους εργαζόμενους να φύγουν από τους δρόμους και να αναζητήσουν τη νίκη στους διαδρόμους, στους διαδρόμους της Βουλής και στους διαδρόμους των δικαστηρίων. Το μόνο πεδίο «κινητοποίησης» που επιλέγουν, είναι γύρω από την πρόταση της αντιπολίτευσης για το «δημοψήφισμα» και την «πρόταση μομφής». Το επόμενο διάστημα λένε, θα προχωρήσουν σε μια αντιπαράθεση για τη συνταγματικότητα του νόμου. Γι΄ αυτούς οι εργαζόμενοι αρκεί να παρακολουθούν τα κοινοβουλευτικά και δικαστικά ντέρμπι. Αρκεί να αναθέσουν τις τύχες τους στους εκπρόσωπους.
-Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε τελικά στις 31/3. Είναι εξοργιστικό ότι, ακόμη και αν αποδεχτούμε τη λογική των ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ («αφού ψηφίζεται ένας νόμος, οι απεργίες σταματάνε»), στο διάστημα των 12-13 ημερών μετά την απεργία στις 19/3 θα μπορούσε κάλλιστα να προκηρυχθεί νέα πανεργατική απεργία που να πιέσει παραπέρα την κυβέρνηση.
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
Η προδοσία της ΓΣΕΕ, πρέπει να καταδικαστεί από το σύνολο των εργαζομένων και από τα πρωτοβάθμια σωματεία. Η άθλια Συλλογική Σύμβαση που υπέγραψε πρέπει να βρει καθολική αποδοκιμασία μέσα από γενικές συνελεύσεις και διαδικασίες βάσης των ίδιων των εργαζομένων. Ταυτόχρονα πρέπει να οργανωθεί και να ενταθεί η πάλη για αξιοπρεπείς κλαδικές και επιχειρησιακές ΣΣΕ, για ριζικές αυξήσεις στους μισθούς, για πλήρη και σταθερή απασχόληση, ενάντια στην αποδόμηση των εργασιακών δικαιωμάτων.
Είναι επίσης εξαιρετικά αναγκαίο, στην επόμενη φάση, να συνεχιστεί η πάλη για κατάργηση, για μη εφαρμογή του αντι-ασφαλιστικού νόμου.
Η ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος επείγουσα αναγκαιότητα
Χρειάζεται ανυποχώρητος και αποφασιστικός αγώνας, αγώνας διάρκειας, αγώνας που θα μπλοκάρει την οικονομική δραστηριότητα και την κερδοφορία του κεφαλαίου, αγώνας που θα αμφισβητεί συνολικά την αντιλαϊκή πολιτική, που θα επιδιώκει πραγματική ρήξη με τους εργοδότες και την κυβέρνηση,
Χρειάζεται οριζόντιος ταξικός συντονισμός των πρωτοβάθμιων σωματείων, που θα στηρίζεται στην ενεργοποίηση της βάσης των εργαζομένων.
Χρειάζονται πανεργατικά αιτήματα που θα ενώνουν τους εργαζόμενους, για την άμεση βελτίωση της θέσης όλων.
Καλούμε σε ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ που θα ξεκινήσει έξω από τα γραφεία της ΓΣΕΕ και μετά με ΠΟΡΕΙΑ θα καταλήξει έξω από τα γραφεία του ΣΕΒ, το ΣΑΒΒΑΤΟ 19 ΑΠΡΙΛΗ, στις 11.00 π.μ.
Στη συγκέντρωση συμμετέχουν εργατικά σωματεία, εργατικά σχήματα και συλλογικότητες, εργαζόμενοι-ες
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ – ΧΑΡΤΟΥ, ΑΤΤΙΚΗΣ
Λόντου 6 (β΄ όροφος) Εξάρχεια, ΤΗΛΕΦ.: 210-3820537, e-mail: sylyp_vivliou@yahoo.gr
Με μια άθλια συμπαιγνία της ΓΣΕΕ, του ΣΕΒ και της κυβέρνησης, υπογράφτηκε αιφνιδιαστικά την Τετάρτη 26/3 η νέα διετής (2008-2009) Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας(ΕΓΣΣΕ). Η Σύμβαση αυτή καταδικάζει τους εργαζόμενους να επιβιώσουν με «αύξηση» που αντιστοιχεί -σε ό,τι αφορά τον βασικό μισθό- 0,98 ευρώ την ημέρα για το 2008 και μόλις 0,87 ευρώ για το 2009!
Και θριαμβολογούν...!
Το επαίσχυντο αυτό αποτέλεσμα σε βάρος των εργαζομένων έκανε τον πρόεδρο του ΣΕΒ να μιλήσει για «ένα σύγχρονο σύμφωνο εργασιακής ειρήνης». Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ υπερθεμάτισε, «οι διαπραγματεύσεις είχαν αίσιο τέλος» είπε. «Επιτεύχθει ένα σημαντικό αποτέλεσμα»! Ο γ.γ. της ΓΣΕΕ δήλωσε «είναι το μάξιμουμ των εφικτών επιδιώξεών μας, αφού κινούνται μέσα στους στόχους μας για τη σύγκλιση με τους μέσους ευρωπαϊκούς μισθούς»!
Πιο συγκεκριμένα τα ψίχουλα που εξασφάλισαν είναι τα εξής:
Από 1/1/2008 το κατώτερο μεροκάματο γίνεται 30,40 ευρώ μικτά, από 29,39 που ήταν στις 31/12/2007, δηλαδή αύξηση 3,45%. Ο μισθός διαμορφώνεται σε 681 ευρώ μικτά από 657,89 το προηγούμενο έτος. Αν αφαιρεθούν οι κρατήσεις, ο μισθός ανέρχεται σε 572 ευρώ.
Από 1/9/2008 το κατώτερο μεροκάματο διαμορφώνεται σε 31,32 ευρώ και ο μισθός σε 701 ευρώ.
Η επόμενη αύξηση δίνεται την 1/5/2009 και το κατώτερο μεροκάματο θα ανέλθει στα 33,04 ευρώ και ο μισθός θα διαμορφωθεί σε 740 ευρώ (πάντα μικτά).
Αυτές τις ισχνές αυξήσεις η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ επιχειρεί να τις εμφανίσει ως επιτυχία και κάνει λόγο για αθροιστική συνολική αύξηση 12,42%. Μπορεί κανείς να ζήσει με αυτά τα άθλια μεροκάματα και με αυτούς τους μισθούς της ξεφτίλας που υπέγραψαν;
Η αλήθεια είναι ότι η μέση αύξηση για όλο το 2008 είναι μόλις 4,48% και για το 2009 3,71%. Την ίδια ώρα ο επίσημος πληθωρισμός τρέχει πάνω από 4,5% και το εργατικό εισόδημα δέχεται αλλεπάλληλα χτυπήματα, από την πολιτική της κυβέρνησης και της Ε.Ε. (παρατεταμένη λιτότητα, ακρίβεια, αύξηση φόρων, αυξήσεις στα τιμολόγια των υπό ιδιωτικοποίηση ΔΕΚΟ, αφαίμαξη από τις τράπεζες).
Ταυτόχρονα η υπογραφή μιας τέτοια ΕΓΣΣΕ, βάζει επιπλέον εμπόδια στους διεκδικητικούς αγώνες των εργαζομένων για την υπογραφή των κλαδικών και επιχειρησιακών Συλλογικών Συμβάσεων.
Να γιατί όλα τα παραπάνω επιτρέπουν στον πρόεδρο του ΣΕΒ, όχι μόνο να εκθειάζει τη συμφωνία, αλλά και κυνικά να δηλώνει, πως και με τα άλλα που συνομολόγησαν «προσδίδουν πιο ανθρώπινο πρόσωπο στην αγορά εργασίας». Επιπλέον, ο πρόεδρος του ΣΕΒ έδωσε ιδιαίτερο βάρος στη συμφωνία με τη ΓΣΕΕ που προβλέπει τη θεσμοθέτηση «ενός μόνιμου Βήματος Διαλόγου και Συνεργασίας των δυνάμεων της εργασίας». Ένα βήμα μόνιμου «διαλόγου» όπου θα τεθούν ζητήματα για τις εργασιακές σχέσεις, τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, την απελευθέρωση των απολύσεων κλπ.
Η υπογραφή της νέας ΕΓΣΣΕ είναι ένα γεγονός με πολύ σημαντικό πολιτικό συμβολισμό. Αποτελεί πρόκληση για τα αισθήματα των εργαζομένων. Πριν ακόμη ψηφιστεί το ασφαλιστικό τερατούργημα και ενώ βρίσκονται σε εξέλιξη απεργιακοί αγώνες, η ΓΣΕΕ υπέγραψε τη σύμβαση της ντροπής.
Αποδεικνύεται ότι, οι ηγεσίες της ΓΣΕΕ με τις θέσεις και την πρακτική τους, συμβάλλουν αποφασιστικά στην «νομιμοποίηση» και το «πέρασμα» βασικών θέσεων της κυβέρνησης και της εργοδοσίας.
Τι άλλο από αβαντάρισμα των εργοδοτικών συμφερόντων και της κυβερνητικής πολιτικής ήταν η ταχτική των ΓΣΣΕ - ΑΔΕΔΥ απέναντι στην αντι-ασφαλιστική μεταρρύθμιση;
- Αντί ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ να καλέσουν σε αποφασιστικό αγώνα για απόκρουση της αντι-ασφαλιστικής επιδρομής και για βελτίωση της θέσης της εργατικής τάξης, μας καλούσαν να κάνουμε λάβαρο του αγώνα μας το νόμο Ρέππα, το νόμο δηλαδή που προετοίμασε το έδαφος για το αντι-ασφαλιστικό έκτρωμα των Καραμανλή – Πετραλιά;
- Αντί να αξιοποιήσουν την οργή και τη θέληση των εργαζομένων, όπως αυτή εκφράστηκε με τις μεγάλες απεργίες στις 12/12/07 και 13/2/08, αντί να ασκήσουν κάθε δυνατή πίεση όλους αυτούς τους μήνες που το νομοσχέδιο «πλανιόταν» πάνω από τα κεφάλια μας, αυτοί έψαχναν τρόπο για να ανοίξει η πόρτα του «διαλόγου» με την κυβέρνηση. Δηλαδή να βάλουν πλάτη για το πέρασμα μιας πιο «ήπιας» εκδοχής των αντι-ασφαλιστικών μέτρων.
- Αντί να πάρουν πρωτοβουλίες για να συντονιστούν και να επεκταθούν οι απεργίες που γίνονταν σε ΔΕΗ, ΟΤΑ, Τράπεζες, Λιμάνια, αντί να βοηθήσουν για να ξεπεραστούν ο κατακερματισμός (κάθε κλάδος μόνος του) και οι συντεχνιακές λογικές («να εξαιρεθεί το δικό μας Ταμείο»), αυτοί κήρυξαν την πρόωρη λήξη του αγώνα αρκούμενοι σε μια 3ωρη στάση εργασίας (12/3) και στην 24ωρη απεργία στις 19 Μάρτη.
- Αντί να κηρύξουν και νέα ΑΠΕΡΓΙΑ μετά την επιτυχή απεργία και τα συλλαλητήρια στις 19/3, αυτοί κάλεσαν τους εργαζόμενους να φύγουν από τους δρόμους και να αναζητήσουν τη νίκη στους διαδρόμους, στους διαδρόμους της Βουλής και στους διαδρόμους των δικαστηρίων. Το μόνο πεδίο «κινητοποίησης» που επιλέγουν, είναι γύρω από την πρόταση της αντιπολίτευσης για το «δημοψήφισμα» και την «πρόταση μομφής». Το επόμενο διάστημα λένε, θα προχωρήσουν σε μια αντιπαράθεση για τη συνταγματικότητα του νόμου. Γι΄ αυτούς οι εργαζόμενοι αρκεί να παρακολουθούν τα κοινοβουλευτικά και δικαστικά ντέρμπι. Αρκεί να αναθέσουν τις τύχες τους στους εκπρόσωπους.
-Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε τελικά στις 31/3. Είναι εξοργιστικό ότι, ακόμη και αν αποδεχτούμε τη λογική των ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ («αφού ψηφίζεται ένας νόμος, οι απεργίες σταματάνε»), στο διάστημα των 12-13 ημερών μετά την απεργία στις 19/3 θα μπορούσε κάλλιστα να προκηρυχθεί νέα πανεργατική απεργία που να πιέσει παραπέρα την κυβέρνηση.
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
Η προδοσία της ΓΣΕΕ, πρέπει να καταδικαστεί από το σύνολο των εργαζομένων και από τα πρωτοβάθμια σωματεία. Η άθλια Συλλογική Σύμβαση που υπέγραψε πρέπει να βρει καθολική αποδοκιμασία μέσα από γενικές συνελεύσεις και διαδικασίες βάσης των ίδιων των εργαζομένων. Ταυτόχρονα πρέπει να οργανωθεί και να ενταθεί η πάλη για αξιοπρεπείς κλαδικές και επιχειρησιακές ΣΣΕ, για ριζικές αυξήσεις στους μισθούς, για πλήρη και σταθερή απασχόληση, ενάντια στην αποδόμηση των εργασιακών δικαιωμάτων.
Είναι επίσης εξαιρετικά αναγκαίο, στην επόμενη φάση, να συνεχιστεί η πάλη για κατάργηση, για μη εφαρμογή του αντι-ασφαλιστικού νόμου.
Η ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος επείγουσα αναγκαιότητα
Χρειάζεται ανυποχώρητος και αποφασιστικός αγώνας, αγώνας διάρκειας, αγώνας που θα μπλοκάρει την οικονομική δραστηριότητα και την κερδοφορία του κεφαλαίου, αγώνας που θα αμφισβητεί συνολικά την αντιλαϊκή πολιτική, που θα επιδιώκει πραγματική ρήξη με τους εργοδότες και την κυβέρνηση,
Χρειάζεται οριζόντιος ταξικός συντονισμός των πρωτοβάθμιων σωματείων, που θα στηρίζεται στην ενεργοποίηση της βάσης των εργαζομένων.
Χρειάζονται πανεργατικά αιτήματα που θα ενώνουν τους εργαζόμενους, για την άμεση βελτίωση της θέσης όλων.
Καλούμε σε ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ που θα ξεκινήσει έξω από τα γραφεία της ΓΣΕΕ και μετά με ΠΟΡΕΙΑ θα καταλήξει έξω από τα γραφεία του ΣΕΒ, το ΣΑΒΒΑΤΟ 19 ΑΠΡΙΛΗ, στις 11.00 π.μ.
Στη συγκέντρωση συμμετέχουν εργατικά σωματεία, εργατικά σχήματα και συλλογικότητες, εργαζόμενοι-ες
Ανακλήθηκε η απόλυση του συναδέλφου από το βιβλιοπωλείο ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ – ΧΑΡΤΟΥ, ΑΤΤΙΚΗΣ
Λόντου 6 (β’ όροφος) Εξάρχεια, ΤΗΛΕΦ.: 210-3820537, e-mail: sylyp_vivliou@yahoo.gr
Το Σάββατο 22/3 στις 11 π.μ. βρεθήκαμε έξω από το βιβλιοπωλείο ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ, μπλοκάροντας τη λειτουργία του. Διαμαρτυρηθήκαμε για την απόλυση συναδέλφου μας που έγινε στις 14/3. Ο συνάδελφος απολύθηκε επειδή, στις 13/3, συμμετείχε στην ΑΠΕΡΓΙΑ των courier, ντελιβεράδων, εξωτερικών υπαλλήλων που είχε κηρύξει η Συνέλευση Βάσης Εργαζομένων Οδηγών Δικύκλου (ΣΒΕΟΔ).
Ανάλογο μπλοκάρισμα για πολλές ώρες είχε γίνει και την Τετάρτη 19/3, ημέρα της Πανεργατικής Απεργίας.
Εκατό περίπου άτομα (βιβλιοϋπάλληλοι, courier, συμπαραστάτες) με τα πανώ των σωματείων (ΣΒΕΟΔ και Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου - Χάρτου Αττικής) κλείσαμε τις πόρτες του βιβλιοπωλείου. Με προκηρύξεις και ντουντούκα ενημερώναμε τους πελάτες και τους περαστικούς, καλώντας τους να μας συμπαρασταθούν. Η ανταπόκριση στο κάλεσμά μας ήταν πολλή μεγάλη, το βιβλιοπωλείο νέκρωσε.
Αντιπροσωπεία από τα δύο σωματεία μαζί με τον απολυμένο είχαν συνάντηση με τη νομική σύμβουλο της εταιρείας Καλλέργη Ασπ., η οποία δήλωσε ότι, "η εταιρεία, ό,τι έχει να πει, θα το πει τη Δευτέρα στην τριμερή συνάντηση στην Επιθ. Εργασίας".
Στις 1.00 μ.μ., και ενώ η διαμαρτυρία - αποκλεισμός συνεχιζόταν κανονικά, η νομική σύμβουλος της εταιρείας κάλεσε εκ νέου την αντιπροσωπεία των σωματείων και τον απολυμένο συνάδελφο και τους ανακοίνωσε ότι, "η εταιρεία δέχεται να κάνει επαναπρόσληψη την Τετάρτη το πρωί, αρκεί να λήξει τώρα ο αποκλεισμός".
Από χτες ο συνάδελφός μας βρίσκεται πάλι στη δουλειά. Μια σημαντική ΝΙΚΗ για όλους μας! Η εκδικητική απόλυση δεν πέρασε. Η εργοδοτική αυθαιρεσία και τρομοκρατία δεν πέρασαν.
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ - ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ - ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ - ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΣΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ.
Ευχαριστούμε όλους όσους μας συμπαραστάθηκαν. Να σημειώσουμε ότι, το Σάββατο στη διαμαρτυρία βρέθηκαν μαζί μας και συνάδελφοι που εργάζονταν στην ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ το 1994. Οι συνάδελφοι αυτοί είχαν τότε συμμετάσχει στην απεργία των 13 ημερών που πέτυχε την επαναπρόσληψη 5 απολυμένων συναδέλφων.
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ Η ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΚΗ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΦΕΡΝΕΙ ΤΑΡΑΧΗ!
Πέμπτη 27/3/08
Λόντου 6 (β’ όροφος) Εξάρχεια, ΤΗΛΕΦ.: 210-3820537, e-mail: sylyp_vivliou@yahoo.gr
Το Σάββατο 22/3 στις 11 π.μ. βρεθήκαμε έξω από το βιβλιοπωλείο ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ, μπλοκάροντας τη λειτουργία του. Διαμαρτυρηθήκαμε για την απόλυση συναδέλφου μας που έγινε στις 14/3. Ο συνάδελφος απολύθηκε επειδή, στις 13/3, συμμετείχε στην ΑΠΕΡΓΙΑ των courier, ντελιβεράδων, εξωτερικών υπαλλήλων που είχε κηρύξει η Συνέλευση Βάσης Εργαζομένων Οδηγών Δικύκλου (ΣΒΕΟΔ).
Ανάλογο μπλοκάρισμα για πολλές ώρες είχε γίνει και την Τετάρτη 19/3, ημέρα της Πανεργατικής Απεργίας.
Εκατό περίπου άτομα (βιβλιοϋπάλληλοι, courier, συμπαραστάτες) με τα πανώ των σωματείων (ΣΒΕΟΔ και Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου - Χάρτου Αττικής) κλείσαμε τις πόρτες του βιβλιοπωλείου. Με προκηρύξεις και ντουντούκα ενημερώναμε τους πελάτες και τους περαστικούς, καλώντας τους να μας συμπαρασταθούν. Η ανταπόκριση στο κάλεσμά μας ήταν πολλή μεγάλη, το βιβλιοπωλείο νέκρωσε.
Αντιπροσωπεία από τα δύο σωματεία μαζί με τον απολυμένο είχαν συνάντηση με τη νομική σύμβουλο της εταιρείας Καλλέργη Ασπ., η οποία δήλωσε ότι, "η εταιρεία, ό,τι έχει να πει, θα το πει τη Δευτέρα στην τριμερή συνάντηση στην Επιθ. Εργασίας".
Στις 1.00 μ.μ., και ενώ η διαμαρτυρία - αποκλεισμός συνεχιζόταν κανονικά, η νομική σύμβουλος της εταιρείας κάλεσε εκ νέου την αντιπροσωπεία των σωματείων και τον απολυμένο συνάδελφο και τους ανακοίνωσε ότι, "η εταιρεία δέχεται να κάνει επαναπρόσληψη την Τετάρτη το πρωί, αρκεί να λήξει τώρα ο αποκλεισμός".
Από χτες ο συνάδελφός μας βρίσκεται πάλι στη δουλειά. Μια σημαντική ΝΙΚΗ για όλους μας! Η εκδικητική απόλυση δεν πέρασε. Η εργοδοτική αυθαιρεσία και τρομοκρατία δεν πέρασαν.
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ - ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ - ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ - ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΣΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ.
Ευχαριστούμε όλους όσους μας συμπαραστάθηκαν. Να σημειώσουμε ότι, το Σάββατο στη διαμαρτυρία βρέθηκαν μαζί μας και συνάδελφοι που εργάζονταν στην ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ το 1994. Οι συνάδελφοι αυτοί είχαν τότε συμμετάσχει στην απεργία των 13 ημερών που πέτυχε την επαναπρόσληψη 5 απολυμένων συναδέλφων.
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ Η ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΚΗ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΦΕΡΝΕΙ ΤΑΡΑΧΗ!
Πέμπτη 27/3/08
Λίγα λόγια για τα κλεισίματα μαγαζιών
αναδημοσίευση από το athens indymedia ανακοίνωσηs συναδέλφων απεργών
(Το κείμενο αυτό μοιράστηκε μεταξύ άλλων κατά την διάρκεια των κλεισιμάτων σε μαγαζία που λειτουργούσαν κανονικά στο κέντρο της Αθήνας την μέρα της γενικής απεργίας. Δώθηκε σε εργαζόμενους υπό καθεστώς εργασιακής τρομοκρατίας αλλα και λίγους συνειδητούς απεργοσπάστες, σε καταναλωτές που νοιάζονταν μόνο για τα ψώνια τους και σε διαδηλωτές.)
Λίγα λόγια για τα κλεισίματα μαγαζιών… Στις δύο «γενικές» απεργίες (12/12 και 13/2), κάποιος κόσμος πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη διαδήλωση προέβη σε κλεισίματα μαγαζιών που λειτουργούσαν. Έχοντας συμμετάσχει σε αυτά, κρίνουμε απαραίτητο να εκθέσουμε το σκεπτικό των πράξεών μας.
Η Γενική Απεργία δεν είναι κάτι αόριστο και γενικό που απλώς συμβαίνει επειδή το κυρήττει η ΓΣΕΕ αλλά μία άμεση πράξη διεκδίκησης που κάνεις μαζί με τους συναδέλφους σου και κόντρα στο αφεντικό σου. Γνωρίζουμε ότι οι σημερινές συνθήκες εργασίας παράγουν μια σειρά από διαχωρισμένες ατομικότητες που η κάθε μία διαπραγματεύεται τη μοίρα της με το αφεντικό μόνη.
Πως σε πολλές δουλειές και να θέλεις είναι δύσκολο να απεργήσεις. Με τα κλεισίματα πρωταρχικό σκοπό είχαμε να σπάσουμε τον φόβο των εργαζομένων, να τους βοηθήσουμε να απεργήσουν ή να λουφάρουν.
Άλλωστε επιλέγουμε να κατεβαίνουμε στον δρόμο ως ενεργά υποκείμενα και όχι ως παθητικοί ακόλουθοι συνδικάτων και κομμάτων. Επειδή δεν θέλουμε να είμαστε απλώς αυτοί που περάσαμε δίπλα από τον εργαζόμενο που αντί να συνομιλήσουμε απευθείας θα συνομιλήσουμε το βράδυ μέσω των ειδήσεων, οφείλουμε τουλάχιστον να μειώσουμε την απόσταση ανάμεσα στον διαδηλωτή και τον μπουφετζή που του φτιάχνει καφέ, των διαδηλωτή και τον εμποροϋπάλληλο που μόλις τελειώσει η πορεία θα «εξυπηρετήσει» καταναλωτές.
Με τέτοιες κινήσεις αντί απλώς να διαδηλώνουμε πράττουμε, ξεπερνώντας την στείρα διαδήλωση και αναδεικνύοντας τις ταξικές αντιθέσεις που υπάρχουν στους χώρους εργασίας, φέρνοντας στην επιφάνεια τον πόλεμο ή και τις ανακωχές που κρύβονται πίσω από τις βιτρίνες του Παπασωτηρίου, του Metropolis, του Βενέτη και του E-shop, στους χώρους που εργάζονται δηλαδή μ’ ελάχιστη ή και χωρίς καμία συνδικαλιστική κάλυψη (σε περίπτωση που θελήσουν να απεργήσουν) μόνιμοι και επισφαλείς εργαζόμενοι.
Τέλος πέραν της διεκδίκησης και του τσαμπουκά στα αφεντικά, γενική απεργία σημαίνει και σαμποτάρισμα της παραγωγής. Για μία μέρα μπλοκάρεται η ροή των εμπορευμάτων και η απεργία προκαλεί υλική ζημιά στο κεφάλαιο.
Δεν νοείται Γενική Απεργία με κόσμο να εκμεταλλεύεται την ευκαιρία για να κάνει τα ψώνια του, οι καφετέριες και τα μπαρ να είναι γεμάτα, και γενικά, μόλις τελειώσει η πορεία τα πράγματα να επανέρχονται στην κανονικότητά τους. Με τα κλεισίματα μαγαζιών προσπαθήσαμε να πραγματώσουμε το μπλοκάρισμα της παραγωγής, τουλάχιστον κινούμενοι προς την κατεύθυνση να μην κυκλοφορήσει τίποτα στις περιοχές από όπου περνάει η πορεία. Και πραγματώνοντας αυτές τις μοριακές κινήσεις ήρθαμε κυρίως αντιμέτωποι, όχι με τα αφεντικά –τα οποία συνήθως κωλώνουν όταν βρουν απέναντί τους συλλογικές κινήσεις και υπακούουν προκειμένου να αποφύγουν τα χειρότερα- αλλά με καταναλωτές των οποίων ο πατριωτισμός και ο ατομισμός φαίνεται να μην έχει όρια.
Όπως και αντιμετωπίσαμε τις αντιφάσεις των ίδιων των απεργών, που τόσο εύκολα μεταπηδάνε από τον ρόλο του απεργού στο ρόλο του καταναλωτή, που ύστερα κάθεται στα καφέ και στα ρακάδικα, συζητώντας για το πώς πήγε η πορεία. Κάτι αναμενόμενο βέβαια σε ένα βαθμό από την στιγμή που η έννοια της 24ωρης Γενικής Απεργίας έχει περιοριστεί από τους εργατοπατέρες σε μια δίωρη βόλτα-συμβολική διαμαρτυρία στο κέντρο της Αθήνας, κι όχι σε ένα 24ωρο ταξικών δράσεων, σαμποταρίσματος του κεφαλαίου και συλλογικής απαλλοτρίωσης χώρου και χρόνου από τα δεσμά της μισθωτής εργασίας και της κατανάλωσης. Προφανώς στα κλεισίματα δεν αναγνωρίσαμε κανένα δικαίωμα στην κατανάλωση, ούτε δικαίωμα στην εργασία.
Η επίθεση της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης δεν είναι μία επίθεση που αφορά των καθένα μας ξεχωριστά αλλά όλους τους εργαζόμενους ως κοινό υποκείμενο. Ως εκ τούτου η υπεράσπιση της απεργίας, η επιβολή του μπλοκαρίσματος της παραγωγής είναι αδιαπραγμάτευτα, είτε πραγματοποιούνται από τους συγκεκριμένους εργαζόμενους της εκάστοτε επιχείρηση, είτε από μειοψηφίες των απεργών- διαδηλωτών, εργατικών πρωτοβουλιών κλπ.
Οι κινήσεις αυτές συμβάλουν στο ξεπέρασμα των διαχωρισμών ανάμεσα σε ασφαλισμένους και μη, μόνιμους και ελαστικούς, ενώ επιτίθονται έμπρακτα στη διασπαστική συντεχνιακή/κλαδική λογική που επικρατεί στους αγώνες, αναζητώντας την άμεση επαφή και την επικοινωνία μεταξύ των εργαζομένων.
Εργάτες - λάστιχο, αόρατοι απεργοί
(Το κείμενο αυτό μοιράστηκε μεταξύ άλλων κατά την διάρκεια των κλεισιμάτων σε μαγαζία που λειτουργούσαν κανονικά στο κέντρο της Αθήνας την μέρα της γενικής απεργίας. Δώθηκε σε εργαζόμενους υπό καθεστώς εργασιακής τρομοκρατίας αλλα και λίγους συνειδητούς απεργοσπάστες, σε καταναλωτές που νοιάζονταν μόνο για τα ψώνια τους και σε διαδηλωτές.)
Λίγα λόγια για τα κλεισίματα μαγαζιών… Στις δύο «γενικές» απεργίες (12/12 και 13/2), κάποιος κόσμος πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη διαδήλωση προέβη σε κλεισίματα μαγαζιών που λειτουργούσαν. Έχοντας συμμετάσχει σε αυτά, κρίνουμε απαραίτητο να εκθέσουμε το σκεπτικό των πράξεών μας.Η Γενική Απεργία δεν είναι κάτι αόριστο και γενικό που απλώς συμβαίνει επειδή το κυρήττει η ΓΣΕΕ αλλά μία άμεση πράξη διεκδίκησης που κάνεις μαζί με τους συναδέλφους σου και κόντρα στο αφεντικό σου. Γνωρίζουμε ότι οι σημερινές συνθήκες εργασίας παράγουν μια σειρά από διαχωρισμένες ατομικότητες που η κάθε μία διαπραγματεύεται τη μοίρα της με το αφεντικό μόνη.
Πως σε πολλές δουλειές και να θέλεις είναι δύσκολο να απεργήσεις. Με τα κλεισίματα πρωταρχικό σκοπό είχαμε να σπάσουμε τον φόβο των εργαζομένων, να τους βοηθήσουμε να απεργήσουν ή να λουφάρουν.
Άλλωστε επιλέγουμε να κατεβαίνουμε στον δρόμο ως ενεργά υποκείμενα και όχι ως παθητικοί ακόλουθοι συνδικάτων και κομμάτων. Επειδή δεν θέλουμε να είμαστε απλώς αυτοί που περάσαμε δίπλα από τον εργαζόμενο που αντί να συνομιλήσουμε απευθείας θα συνομιλήσουμε το βράδυ μέσω των ειδήσεων, οφείλουμε τουλάχιστον να μειώσουμε την απόσταση ανάμεσα στον διαδηλωτή και τον μπουφετζή που του φτιάχνει καφέ, των διαδηλωτή και τον εμποροϋπάλληλο που μόλις τελειώσει η πορεία θα «εξυπηρετήσει» καταναλωτές.
Με τέτοιες κινήσεις αντί απλώς να διαδηλώνουμε πράττουμε, ξεπερνώντας την στείρα διαδήλωση και αναδεικνύοντας τις ταξικές αντιθέσεις που υπάρχουν στους χώρους εργασίας, φέρνοντας στην επιφάνεια τον πόλεμο ή και τις ανακωχές που κρύβονται πίσω από τις βιτρίνες του Παπασωτηρίου, του Metropolis, του Βενέτη και του E-shop, στους χώρους που εργάζονται δηλαδή μ’ ελάχιστη ή και χωρίς καμία συνδικαλιστική κάλυψη (σε περίπτωση που θελήσουν να απεργήσουν) μόνιμοι και επισφαλείς εργαζόμενοι.
Τέλος πέραν της διεκδίκησης και του τσαμπουκά στα αφεντικά, γενική απεργία σημαίνει και σαμποτάρισμα της παραγωγής. Για μία μέρα μπλοκάρεται η ροή των εμπορευμάτων και η απεργία προκαλεί υλική ζημιά στο κεφάλαιο.
Δεν νοείται Γενική Απεργία με κόσμο να εκμεταλλεύεται την ευκαιρία για να κάνει τα ψώνια του, οι καφετέριες και τα μπαρ να είναι γεμάτα, και γενικά, μόλις τελειώσει η πορεία τα πράγματα να επανέρχονται στην κανονικότητά τους. Με τα κλεισίματα μαγαζιών προσπαθήσαμε να πραγματώσουμε το μπλοκάρισμα της παραγωγής, τουλάχιστον κινούμενοι προς την κατεύθυνση να μην κυκλοφορήσει τίποτα στις περιοχές από όπου περνάει η πορεία. Και πραγματώνοντας αυτές τις μοριακές κινήσεις ήρθαμε κυρίως αντιμέτωποι, όχι με τα αφεντικά –τα οποία συνήθως κωλώνουν όταν βρουν απέναντί τους συλλογικές κινήσεις και υπακούουν προκειμένου να αποφύγουν τα χειρότερα- αλλά με καταναλωτές των οποίων ο πατριωτισμός και ο ατομισμός φαίνεται να μην έχει όρια.
Όπως και αντιμετωπίσαμε τις αντιφάσεις των ίδιων των απεργών, που τόσο εύκολα μεταπηδάνε από τον ρόλο του απεργού στο ρόλο του καταναλωτή, που ύστερα κάθεται στα καφέ και στα ρακάδικα, συζητώντας για το πώς πήγε η πορεία. Κάτι αναμενόμενο βέβαια σε ένα βαθμό από την στιγμή που η έννοια της 24ωρης Γενικής Απεργίας έχει περιοριστεί από τους εργατοπατέρες σε μια δίωρη βόλτα-συμβολική διαμαρτυρία στο κέντρο της Αθήνας, κι όχι σε ένα 24ωρο ταξικών δράσεων, σαμποταρίσματος του κεφαλαίου και συλλογικής απαλλοτρίωσης χώρου και χρόνου από τα δεσμά της μισθωτής εργασίας και της κατανάλωσης. Προφανώς στα κλεισίματα δεν αναγνωρίσαμε κανένα δικαίωμα στην κατανάλωση, ούτε δικαίωμα στην εργασία.
Η επίθεση της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης δεν είναι μία επίθεση που αφορά των καθένα μας ξεχωριστά αλλά όλους τους εργαζόμενους ως κοινό υποκείμενο. Ως εκ τούτου η υπεράσπιση της απεργίας, η επιβολή του μπλοκαρίσματος της παραγωγής είναι αδιαπραγμάτευτα, είτε πραγματοποιούνται από τους συγκεκριμένους εργαζόμενους της εκάστοτε επιχείρηση, είτε από μειοψηφίες των απεργών- διαδηλωτών, εργατικών πρωτοβουλιών κλπ.
Οι κινήσεις αυτές συμβάλουν στο ξεπέρασμα των διαχωρισμών ανάμεσα σε ασφαλισμένους και μη, μόνιμους και ελαστικούς, ενώ επιτίθονται έμπρακτα στη διασπαστική συντεχνιακή/κλαδική λογική που επικρατεί στους αγώνες, αναζητώντας την άμεση επαφή και την επικοινωνία μεταξύ των εργαζομένων.
Εργάτες - λάστιχο, αόρατοι απεργοί
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)