Κάλεσμα για την Γενική Απεργία στιs 13 Φεβρουαρίου στουs εργαζόμενουs στα σούπερ μάρκετ «ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΙΚΗ»

η παρακάτω προκήρυξη μοιράζεται στουs εργαζόμενουs στα σούπερ μάρκετ «ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΙΚΗ»

Eργαζόμενοι στα σούπερ μάρκετ «ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΙΚΗ»
Όλοι στην Γενική Απεργία στιs 13 Φεβρουαρίου

Στιs 12 Δεκεμβρίου χιλιάδεs εργαζόμενοι έδωσαν μια πρώτη απάντηση στα σχέδια τηs κυβέρνησηs για το ασφαλιστικό, σε μια απεργία που ήταν μεγαλύτερη και από την απεργία που είχε γίνει επί κυβέρνησηs Σημίτη. Ο Καραμανλήs για να μετριάσει τιs κοινωνικέs αντιδράσειs έδιωξε κακήν κακώs τον Μαγγίνα από την κυβέρνηση μετά και την αποκάλυψη ότι ο υπουργόs απασχόλησηs απασχολούσε ανασφάλιστουs εργάτεs. Tίποτε όμωs δεν έχει αλλάξει από την αντικατάσταση ενόs υπουργού. Οι προθέσειs τηs κυβέρνησηs για την ολοκληρωτική σάρωση κάθε ίχνουs κράτουs πρόνοιαs, τηs κοινωνικήs ασφάλισηs συνολικά που στηρίζεται αποκλειστικά πάνω στη δικιά μαs δουλειά και την αντικατάσταση τηs όπωs έχουν αναφέρει από συστήματα ανταποδοτικότηταs (το αμερικάνικο σύστημα πιστωτικών μονάδων υγείαs, όπου μόνο όποιοs συγκεντρώνει τιs ανάλογεs μονάδεs θα έχει το δικαίωμα στην όποια περίθαλψη) είναι δεδομένεs.
Πρόσφατα η διοίκηση του ΙΚΑ ζήτησε την αύξηση των ορίων ηλικίαs συνταξιοδότησηs και την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών των εργαζομένων.
Δεν φτάνει δηλαδή που κράτοs/εργοδότεs είναι οι αποκλειστικοί υπεύθυνοι για την κατάσταση στα ασφαλιστικά ταμεία χρωστώνταs 15,3 διs ευρώ αλλά μαs ζητάνε να πληρώσουμε και τα σπασμένα.

Για τα αφεντικά είναι νόμοs τηs φύσηs πρώτα το ξεζούμισμα μετά οι απολύσειs

Στην προηγούμενη απεργία συμμετείχαν εργαζόμενοι από πολλούs εργασιακούs κλάδουs και χώρουs δουλείαs (όχι δεν πρόκειται για παρατονισμό) μαζί και ομάδα εργαζομένων από τα σούπερ μάρκετ "ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΙΚΗ" αποφασίζωνταs να μην μείνουν έξω από τη μάχη τηs γενικήs απεργίαs. Tην τρίτη όμωs 15 Ιανουαρίου εργαζόμενοs που μετείχε στην απεργία από το κατάστημα τηs Aγίαs Παρασκευήs επιστρέφωνταs από το ρεπό του έμαθε την απόλυση του χωρίs καν να μάθει το λόγο αυτήs. Ο λόγοs είναι προφανήs.
Η ειρωνία;
Ενώ η "ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΙΚΗ" απαιτεί από τουs εργαζόμενουs να ειδοποιούν την εταιρία καιρό πριν σε περίπτωση παραίτησηs και το έχουν μάλιστα και σαν όρο στη σύμβαση εργασίαs όταν θέλουν απολύουν ετσιθελικά χωρίs καμιά ειδοποίηση αδιαφορώνταs για τιs ανάγκεs που έχει ο εργαζόμενοs.
Άλλωστε γιατί να το κάνουν; Τα αφεντικά όπου γηs δεν μαs θεωρούν ανθρώπουs αλλά απλά ένα δεδομένο στουs οικονομικούs ισολογισμούs τουs και το κόστοs παραγωγήs. Eίμαστε όλοι αναλώσιμοι γι αυτούs.
Eμείs οι εργαζόμενοι λοιπόν είτε δουλεύουμε στην "ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΙΚΗ" ή οπουδήποτε αλλού το μόνο που δικαιούμαστε είναι είναι ένα άθλιο μεροκάματο, η εντατικοποίηση τηs εργασίαs, η μερική απασχόληση, η εφαρμογή τηs εργατικήs νομοθεσίαs κατά όπωs βολεύει την εργοδοσία.
(Μήπωs θυμάται κανείs παλιότερα πωs ούτε ρεπό δεν έπαιρναν οι εργαζόμενοι στην "προμηθευτική" ;)
Φαίνεται τελικά πωs η χούντα δεν τελείωσε το 1973, μόνο που αυτή τη φορά έχει το πρόσωπο τηs δημοκρατίαs.

Οχι στον υποταγμένο συνδικαλισμό
Οι αγώνεs στα χέρια των εργατών

Την τετάρτη 13 φεβρουαρίου έχει εξαγγελθεί νέα γενική απεργία.. Δεν τρέφουμε αυταπάτεs για το ρόλο των εργατοπατέρων τηs ΓΣΕΕ. Αυτοί τα έχουν βρει προ πολλού με τα αφεντικά και ο συνδικαλισμόs είναι γι αυτούs απλά ένα όχημα για την βουλευτοποίηση τουs. Kάθε επιτυχημένη απεργία όμωs και η ενεργητική συμμετοχή των εργαζομένων σε αυτή είναι αυτό που αφαιρεί το έδαφοs κάτω από τα πόδια τουs και δημιουργεί ρήγματα. Η βάση ύπαρξηs όλων αυτών των πουλημένων συνδικαλιστών είναι η δικιά μαs υποταγή στουs χώρουs δουλειάs. Kάθε δικιά μαs ήττα, κάθε αποτυχημένη απεργία δίνει ανάσα ζωήs σε αυτούs. O επίσημοs συνδικαλισμόs όπωs εκφράζεται από τη γσεε οργανώνει την ήττα και μόνο και θέλει να κλείσει τιs κινητοποιήσειs για το ασφαλιστικό όσο το δυνατόν πιο γρήγορα.
Τι κάνουμε; Παίρνουμε την υπόθεση στα χέρια μαs. Κανέναs δεν πρόκειται να μαs σώσει εκτόs από τουs ίδιουs τουs εαυτούs μαs.
Συμμετέχουμε στην απεργία και φτιάχνουμε ομάδεs δράσηs σε κάθε μικρό και μεγάλο χώρο δουλειάs.

Στιs 13 Φεβρουαρίου απεργούμε:

- για την εκδικητική απόλυση του συναδέλφου στα σούπερ μάρκετ προμηθευτική

- ενάντια στη λιτότητα, την ανεργία, τουs μισθούs πείναs

- για να πληρώνουν μόνο τα αφεντικά και το κράτοs για την ασφάλιση μαs

As αρνηθούμε το μίζερο ρόλο μαs ωs μισθωτοί σκλάβοι και τιs κυρίαρχεs συνθήκεs που μαs τον επιβάλλουν.
Αs επικοινωνήσουμε πραγματικά μεταξύ μαs λέγονταs όχι σε όλα αυτα που μαs αλλοτριώνουν και μαs καταθλίβουν, απεργώνταs.
Στιs 13 Φεβρουαρίου αφήνουμε τα πολλά λόγια και περνάμε στην πράξη.
Στη ρουφιανιά, το γλύψιμο και την υποταγή στουs εργασιακούs χώρουs απαντάμε έμπρακτα...
Απεργία παντού και πάντα...

* Όλοι στην απεργία στιs 13 Φεβρουαρίου
* Γενική απεργία διαρκείαs τώρα

Ομάδα εργαζομένων στο εμπόριο "Tο Ρεπό"

...από τη Γενική Απεργία στιs 12/12/2007

και μία άκρωs ενδιαφέρουσα άποψη για την απεργία από συναδέλφισσα απεργό που δημοσιεύτηκε στο διαδίκτυο (indy.gr)

Oι υπηρέτες των απεργών

Τη μέρα της απεργίας, κάποιοι εξαναγκάζονται να δουλέψουν, γνωρίζοντας ότι θα απολυθούν αργά ή γρήγορα αν απεργήσουν, ή το πιο πιθανό, θα εξαναγκαστούν αν παραιτηθούν από μόνοι τους με ψυχολογικό πόλεμο. Πρόκειται για τον ευρύτατο και επεκτεινόμενο τομέα των υπηρεσιών, ιδιαίτερα στο λιανικό εμπόριο και τον επισιτισμό, όπου ο συνδικαλισμός είναι ανύπαρκτος και αποτελούν τον ορισμό της επισφάλειας. Εμείς, όσοι/ες ανήκουμε σε χώρους που υπάρχουν σωματεία, τι μπορούμε να κάνουμε γι αυτούς τους συναδέλφους; Υποστηρίζω αυτό: τη μέρα της απεργίας, δεν δουλεύουμε, δεν καταναλώνουμε.

Στουρνάρη. μια ομάδα μαυροφορεμένων νεαρών αγοριών και κοριτσιών, περίπου 20 άτομα, μπαίνει στα εμπορικά μαγαζιά που είναι ανοιχτά. Λένε επίμονα στους ιδιοκτήτες ότι είναι παράνομο να δουλεύουν μέρα απεργίας και καλούν τους εργαζόμενους έξω. Τα μαγαζιά ένα-ένα κλείνουν. (Φαντάζομαι ότι ίσχυσε και ο φόβος των μαύρων ρούχων.)

Πατησίων. Μια ομάδα 8 φοιτητριών μπαίνει μέσα στα μαγαζιά. Παπουτσάδικο, ταξιδιωτικό γραφείο, καφετέρια, τυροπιτάδικο, ξενοδοχείο. Πάω και εγώ μαζί τους. «Δε χρειάζεται να δουλεύετε σήμερα, ελάτε μαζί μας να απεργήσετε.» Οι απαντήσεις των ιδιοκτητών από συγκαταβατικές εως οργισμένες. Ειδικά τα καταστήματα φαγητού και ποτού όταν είναι ημέρα απεργίας ή αργίας, κάνουν χρυσές δουλειές. Τότε περιμένουν να εισπράξουν. Καλούμε τους πελάτες (που είναι οι συν-διαδηλωτές μας) να φύγουν από τα μαγαζιά, αναγνωρίζοντας τον άνθρωπο πίσω από τον πάγκο ως εργαζόμενο, σε ένα κλάδο που είναι το πιο δύσκολο να απεργήσεις. Οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι ή μας χαμογελούν «μα τι λέτε τώρα;πλάκα κάνετε;» ή μας αγριοκοιτάζουν, καθώς φιάχτουν τον καφέ και το σάντουιτς ενός διαδηλωτή απεργού. «Αμα είχαμε σωματείο θα απεργούσαμε», λέει μια εργαζόμενη στο Γρηγόρη. Στο ξενοδοχείο μας λένε: «Ήρθε ένας συνδικαλιστής της ΔΕΗ και με ρώτησε γιατί δεν απεργώ. Μετά όμως ήθελε να του φτιάξω τον καφέ του. Αν έχουμε σωματείο; Έχουμε»

Εξάρχεια, μετά τη διαδήλωση. Ευχαριστημένοι όλοι οι απεργοί πάνε να γιορτάσουν την επιτυχία στις ταβέρνες και τα καφενεία αυτού του εργοστασίου επισιτισμού που λέγεται Εξάρχεια. Εκεί βλέπεις μια τελειώς διαφορετική εικόνα, κι ας έλεγαν τα μεγάφωνα της ΓΣΕΕ ότι «σήμερα νέκρωσε όλη η Ελλάδα». ΣερβΙτόρες, μάγειροι, λαντζέρες, ταμίες, καθαρίστριες, ψήστες δουλεύουν σε φρενήρεις ρυθμούς. Τα μαγαζιά είναι τόσο ζωντανά όσο ποτέ. Η συγκάτοικός μου επίσης δουλεύει. Πέρνουμε αφίσες και προκηρύξεις και κατευθυνόμαστε προς τα φαγάδικα της Μπενάκη. Στους πελάτες πάμε πρώτ’απ’όλα. «Δε το είχαμε σκεφτεί έτσι! Εχετε δίκιο» από δύο νεαρά κορίτσια. «Μπράβο σας. Να βγείτε στο βήμα να τα πείτε και μέσα στις οργανώσεις σας» από μια πενηντάρα στέλεχος της Ανοιχτής Πόλης. «Αν είχε πέσει τέτοια γραμμή από κάποιο συλλογικό όργανο, ότι σήμερα δεν καταναλώνουμε, θα το τηρούσαμε. Ατομικά, τι νόημα έχει;» από άλλη παρέα απεργών. «Και πού να φάω; Σπίτι μου δεν έχει φαί. Το ίδιο κάνει, γιατί κι εκεί το delivery boy, θα μου το φέρει» από αριστερίστικη φοιτητοπαρέα. «Κι εγώ σε μικρό μαγαζί δουλεύω, αν θέλουν ας απεργήσουν» από τσαμπουκαλή αριστερό.

Servio=υπηρετώ. Η προκήρυξη του Σωματείου Σερβιτόρων-Μαγείρων έτσι ξεκινά.
Είναι δυνατόν οι αυτός ο κλάδος εργαζομένων να είναι οι αυτονόητοι υπηρέτες μας ακόμα και τη μέρα της γενικής απεργίας; Αν δε μας αρέσει η εκτίμηση ότι υπάρχει εργατική αριστοκρατία και από κάτω της όλοι οι υπόλοιποι, μαθαίνουμε να βλέπουμε τις πωλήτριες και τους σερβιτόρους σαν εργαζόμενους και τη μέρα της απεργίας, ΟΥΤΕ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ, ΟΥΤΕ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΟΥΜΕ.

μια επισφαλώς εργαζόμενη

Kατάληψη στα Καρφούρ - Θεσσαλονίκης

Κινητοποιήσειs από εμπoρουπάλληλουs στα Carrefour θεσσαλονίκηs και Λάρισαs με αφορμή απόλυση εργαζομένων λόγω τηs συμμετοχήs τουs στην απεργία για το ασφαλιστικό στιs 12 Δεκεμβρίου. Για περισσότερα εδώ και εδώ για να διαβάσετε την κοινή ανακοίνωση των σωματειων που μετείχαν στιs κινητοποιήσειs

Προσπάθεια Τρομοκράτησηs Εργαζομένων στα Σούπερ Μάρκετ Προμηθευτική εν όψει τηs Αυριανήs Απεργίαs

Eργαζόμενοι στα σούπερ μάρκετ Προμηθευτική μαs καταγγέλουν ότι ένα από τα αφεντικά τηs Προμηθευτικήs προσπάθησε να τρομοκρατήσει ομάδα εργαζομένων που θα συμμετάσχει στην αυριανή απεργία τηs Γσεε για το ασφαλιστικό, εκβιάζωνταs τουs να μην απεργήσουν εκτοξεύωνταs άμεσεs απειλέs απολύσεων. Η προσπάθεια βέβαια έπεσε στο κενό αφού οι εργαζόμενοι θα απεργήσουν αύριο.
Θα παρακολουθούμε από κοντά την απεργιακή κινητοποίηση στα εν λόγω σούπερ μάρκετ και σε κάθε εκδικητική ενέργεια εκ μέρουs των αφεντικών τηs Προμηθευτικήs απέναντι στουs εργαζόμενουs, όπωs αυτή και αν εκφραστεί, με απόλυση, δυσμενή μετάθεση ή οτιδήποτε άλλο θεωρηθεί από τουs ίδιουs τουs εργαζόμενουs ωs εκδικητική ενέργεια εναντίον τουs θα μαs βρουν μπροστά τουs.
Η απειλή για απόλυση είναι επίθεση ενάντια στο αναφαίρετο δικαίωμα τηs απεργίαs που κατακτήθηκε ύστερα από σκληρούs αγώνεs και έτσι θα αντιμετωπιστεί. Όλοι αύριο στην απεργία.

Σούπερ Μάρκετ BAZAAR ή μήπωs Αλκατράζ;

Eίναι γνωστό ότι στα σούπερ μάρκετ οι εργασιακέs σχέσειs είναι χάλια, υπάρχουν όμωs και κάποιοι που έχουν ξεφύγει τελείωs. Tέτοια περίπτωση είναι τα BAZAAR. Επίδομα ταμείου δεν παίρνει καμία εργαζόμενη, ενώ αν υπάρχει έλλειμμα ή πλαστό χαρτονόμισμα αναγκάζονται να το βάλουν οι ταμίεs από την τσέπη τουs. Οι άδειεs δίνονται σε όσα τμήματα (από 2 και πάνω) θέλει η εταιρεία, ενώ ρεπό έχουν οι εργαζόμενοι μόνο την Κυριακή!!!
Το 8ωρο συνήθωs δεν τηρείται ενώ οι υπερωρίεs δεν πληρώνονται ποτέ. Την καθαριότητα του μαγαζιού βέβαια την κάνουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι-εs αφού η εταιρεία δεν πληρώνει καθαρίστρια. Το σκηνικό συμπληρώνεται με τρομοκρατία, απειλέs μεταθέσειs σε άλλα μαγαζιά ή το χειρότερο στιs αποθήκεs στο Μοσχάτο. Βέβαια στο Αλκατράζ υπήρχαν κελιά, βασανιστέs κ.λ.π. Στα σούπερ μάρκετ δεν γίνεται να υπάρχουν εκτόs και αν γίνεται.